1821 Η Πορεία προς την Επανάσταση
Time: 52.37
The road to the Hellenic Revolution (25/3/1821)
Το ιστορικό αυτό
ντοκιμαντέρ, μέσα από ιστορικά στοιχεία και αναπαραστάσεις, αναφέρεται
στην Επανάσταση του 1821 και στον τρόπο που αυτή προετοιμάστηκε και
εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα.
Ξεκινά με τη ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ και τον όρκο που
έδιναν τα μέλη της. Η αφοσίωση και η αγάπη στην πατρίδα ήταν υπέρτατο
καθήκον για όλους τους αγωνιστές.
Ο εχθρός ήταν ένας, οι Τούρκοι, και
έπρεπε όλοι να συσπειρωθούν εναντίον τους. Οι βιαιότητες και οι
λεηλασίες δεν είχαν τελειωμό...
¨Time: 56.36
Ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ του National Geographic, παρουσιάζει όλη την
Ιστορία της Επανάστασης του 1821. Της αναγέννησης ενός Έθνους.Του
ηρωϊσμού και της αυτοθυσίας.
Και τελικά της οριστικής νίκης.
Η αυτοτελής εκπομπή «ΤΟ 1821 ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ» παρουσιάζει την
επιρροή που άσκησε στους Ευρωπαίους Καλλιτέχνες, ο αγώνας και οι θυσίες
του Ελληνικού Έθνους για την ανεξαρτησία και την ελευθερία του.
Φιλοτέχνησαν πίνακες ζωγραφικής, που παραμένουν έργα απαράμιλλης αξίας.
Στις αρχές του 1800, ταξίδευαν στην ΕΛΛΑΔΑ Ευρωπαίοι περιηγητές και
καλλιτέχνες, που συνήθως δημιουργούσαν ελληνικές συνθέσεις με ερείπια.
Οι περισσότεροι πίνακες απεικόνιζαν την Ακρόπολη, όπως αυτοί του ΡΟΝΤΟΛΦ
ΜΙΛΕΡ και του ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΒΕΡΝΕΡ.
Το ταξίδι του Ποιητή Λόρδου ΒΥΡΩΝΑ στην
ΕΛΛΑΔΑ, η αγάπη του για τη χώρα και τα ποιήματά του, βοήθησαν να αλλάξει
η εικόνα που είχαν οι Ευρωπαίοι για την ΕΛΛΑΔΑ. Η ΕΛΛΑΔΑ, που είδαν
μέσα από τη ματιά του Λόρδου ΒΥΡΩΝΑ, ήταν ζωντανή και όχι λείψανο του
παρελθόντος.
Η Επανάσταση του 1821, δημιούργησε ένα λαϊκό κίνημα
φιλελληνισμού, που άγγιζε όλες τις τάξεις και τους καλλιτέχνες. Ο ΠΗΤΕΡ
ΦΟΝ ΕΣΣ φιλοτεχνεί μια σειρά από πίνακες, καταγράφοντας τα ιστορικά
γεγονότα της Επανάστασης, παρατηρεί και τονίζει τη διαφορά του σταυρού
και της ημισελήνου, αλλά σε στιγμές συναισθηματικής έξαρσης παραποιεί τα
ιστορικά γεγονότα για να δώσει έμφαση στην αγριότητα των Τούρκων από τη
μια και στη θυσία των Ελλήνων από την άλλη.
Ο κατεξοχήν φιλέλληνας
Ζωγράφος ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ απεικόνισε τη Σφαγή της ΧΙΟΥ σε έναν
πίνακα, που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο του ΛΟΥΒΡΟΥ. Οι πίνακες των
Ευρωπαίων Ζωγράφων παρουσιάζουν την αντίθεση των Χριστιανών και των
Μουσουλμάνων, της ελευθερίας και της καταπίεσης και ταυτόχρονα αποτελούν
μια διαμαρτυρία για τους δικούς τους πολιτικούς.
Οι ζωγράφοι του
ρομαντισμού προτιμούσαν θέματα που προκαλούσαν έντονα συναισθήματα, παρά
καθαρά ιστορικά γεγονότα. Μέσα από τα έργα τους τόνιζαν ότι ο αγώνας
των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους διδάσκει και παραδειγματίζει.
Η
εκπομπή πλαισιώνεται από τους πίνακες των ξένων ζωγράφων, που
απεικόνισαν όλες τις στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης, από την κήρυξη
της, το 1821 από τον ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ως την άφιξη του Βαυαρού
Βασιλιά ΌΘΩΝΑ το 1833.
Secrets of the Parthenon, Τα μυστικά του Παρθενώνα
Time: 52.57
Το εκπληκτικό αυτο ντοκιμαντέρ του PBS με τίτλο: "Secrets of the
Parthenon" (τα μυστικά του Παρθενώνα) αναλύει τον τρόπο που χτίστηκε ο
περίφημος Παρθενώνας και καταγράφει λεπτό προς λεπτό τις προσπάθειες των
τελευταίων δεκαετιών για την αναστήλωση του, απο τους καλύτερους
επιστήμονες του κόσμου, διεισδύοντας στα βάθη του ιερού αυτού βράχου της
Ακροπόλεως.Απολαύστε το εκπληκτικό αυτό ντοκιμαντέρ, διάρκειας μίας
ώρας και γνωρίστε "Τα μυστικά του Παρθενώνα".
Secrets of the Parthenon
For
25 centuries the Parthenon has been shot at, set on fire, rocked by
earthquakes, looted for its sculptures, almost destroyed by explosion,
and disfigured by well-meaning renovations. It has gone from temple, to
church, to mosque, to munitions dump. What could be next? How about a
scientific search for the secrets of its incomparable beauty and
astonishingly rapid construction? With unprecedented access, NOVA
unravels the architectural and engineering mysteries of this celebrated
ancient temple.
Οι Μινύες ήταν προϊστορικό ελληνικό έθνος που κατοικούσε στη Βοιωτία και μάλιστα στον Ορχομενό της Βοιωτίας σε αντιδιαστολή με τον Ορχομενό της Θεσσαλίας, όπως διαφαίνεται να συμφωνούν οι: Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511 και Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), και Θουκυδίδης (IV 76). Επιπρόσθετα σημειώνει ο Στράβων ότι αυτοί οι Μινύες της Βοιωτίας διέφεραν από εκείνους της Θεσσαλίας, (ΙΧ 2, 3, 40).
Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μινύων, όπως επίσης σημειώνει ο Παυσανίας (ΙΧ 37, 7), ήταν ο Μινύας του οποίου τον τάφο (θησαυρό) είχε δει και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο γενάρχης Μινύας καταγόταν από την Ιωλκό της Θεσσαλίας ("την γαρ Ιωλκόν Μινύαι ώκουν, ώς φησι Σιμωνίδης εν Συμμίκτοις"). Ίσως αυτή η Ιωλκός να πρόκειται για την "Μινύα πόλις Θετταλίας, ή πρότερον Αλμωνίας" (που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης).
Κατά την αρχαιολογική σκαπάνη και ιστορική έρευνα, σήμερα έχει γίνει αποδεκτό ότι οι Μινύες που εγκαταστάθηκαν στον Ορχομενό της Βοιωτίας υπήρξε έθνος δραστήριο και ιδίως ναυτικό που ανέπτυξε εμπορικές σχέσεις με άλλα ελληνικά φύλα ομόδοξα, ομόγλωσσα και ομότροπα, με συνέπεια να αποκτήσει μεγάλο πλούτο και ισχύ. Σε απόδειξη αυτού ο Παυσανίας αναφέρει τον πολύ πλούσιο θησαυρό, (μνήμα), του γενάρχη Μινύα που ο ίδιος είδε και που ανήκε στους λεγόμενους μεσο-ελλαδικούς χρόνους, δηλαδή τον 17ο με 16ο αιώνα π.Χ.
Η ύπαρξη πυραμίδων
ή μάλλον πυραμιδοειδών κτισμάτων στην Ελλάδα δεν είναι ένα θέμα
ευρύτερα γνωστό, αφού οι περισσότεροι ερευνητές –παγκόσμια– γνωρίζουν
μόνον τις αιγυπτιακές πυραμίδες. Εντούτοις φαίνεται ότι υπάρχουν αρκετά
πυραμοειδή οικοδομήματα στον ελληνικό χώρο με πιο εντυπωσιακό το πυραμοειδές κτίσμα στο χωριό Ελληνικό της Αργολίδας (Κεφαλάρι-Άργους).-
Μερικά από τα ελληνικά
πυραμιδοειδή κτίσματα έχουν υποστεί μεγάλες και ανεπανόρθωτες
καταστροφές, αφού οι ογκόλιθοί τους χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό
άλλων κτισμάτων στη διάβα των αιώνων. Οι δομικοί ογκόλιθοι των
πυραμοειδών αυτών κτισμάτων χρησιμοποιήθηκαν στη θεμελίωση εκκλησιών και
διάφορων άλλων οικοδομημάτων, αλλά και για ασβέστη σε ασβεστοκάμινους.
Κουρσούμ Τζαμί¨Απίστευτες εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων
Επίδειξη κινητής έκθεσης από το δημιουργό των εκθεμάτων
Αρχαιοελληνικές εφευρέσεις "ζωντανεύουν" σε μια έκθεση!
«Είναι κρίμα τα παιδιά να μαθαίνουν μόνο για τον Ντα Βίντσι και να μη γνωρίζουν από ποιους εμπνεύστηκε» Αυτό το παράπονο είχε ο μηχανολόγος μηχανικός Κώστας Κοτσανάς και αποφάσισε να αναλάβει δράση. Με θαυμασμό στην αρχαιοελληνική τεχνολογία, ερεύνησε, σχεδίασε και υλοποίησε 50 σημαντικές εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων.
Έπειτα τις φόρτωσε σε μια νταλίκα και, με στόχο να αναδείξει μια ξεχασμένη πτυχή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, ξεκίνησε να γυρίζει την Ελλάδα και το εξωτερικό και να ξεναγεί αφιλοκερδώς μικρούς και μεγάλους σε έναν κόσμο γοητευτικό και εντελώς άγνωστο στους πολλούς.
Πόσοι άλλωστε γνωρίζουν ότι στην αρχαιότητα είχαν «σινεμά» και έφτιαχναν ρομπότ-υπηρέτες, ήξεραν πώς να φτιάξουν αυτοκινούμενα οχήματα, χρησιμοποιούσαν γερανούς και ευφυείς μηχανές που λειτουργούσαν με κερματοδέκτη, ενώ ξυπνούσαν με αυτόματα ξυπνητήρια;
Αυτός είναι, σύμφωνα με τον κ. Κοτσανά, ο δεύτερος στόχος της έκθεσης: να αποδείξει πόσο κοντά ήταν η αρχαιοελληνική τεχνολογία με τη σύγχρονη. Και το απέδειξε. Η ανταπόκριση, μεγάλη. Περισσότεροι από 200.000 επισκέπτες μετράνε οι δύο κινητές εκθέσεις τον τελευταίο χρόνο. Συνιστούν τμήματα του Μουσείου Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, το οποίο έχει την έδρα του στο Κατάκολο και συμπεριλαμβάνεται μαζί με το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας στους δύο από τους 10 προτεινόμενους προορισμούς της «Le Monde».
Η δημιουργία του Μουσείου ξεκίνησε έπειτα από «ένα τυχαίο γεγονός, μια συζήτηση για τους "απτόμενους τροχούς" με τον αείμνηστο Ανδρέα Δημαρόγκωνα, καθηγητή μου στο Πανεπιστήμιο Πατρών», λέει ο κ. Κοτσανάς. Ο ίδιος, λάτρης της «αξιοθαύμαστης αλλά λησμονημένης τεχνολογίας», όπως την αποκαλεί, έκανε τότε βουτιά στο «αρχαιοελληνικό τεχνολογικό θαύμα».
Μέσα από μια επίπονη διαδικασία, η οποία περιλάμβανε ενδελεχή έρευνα και συνδυασμό όλων των πηγών αναφοράς σε κάθε εφεύρεση, στην αρχαία ελληνική, λατινική και αραβική γραμματεία, το όνειρο της δημιουργίας ενός Μουσείου Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας έγινε πραγματικότητα. Χωρίς καμία οικονομική βοήθεια ή υποστήριξη, ο ιδρυτής του Μουσείου μελέτησε συγγράμματα, αγγειογραφικές πληροφορίες και αρχαιολογικά ευρήματα, σχεδίασε και εν συνεχεία κατασκεύασε με τα χέρια του περίπου 300 αρχαίες εφευρέσεις, δημιουργώντας την πληρέστερη και εγκυρότερη έκθεση του είδους, παγκοσμίως.
Πολλά από τα εκθέματα είναι διαδραστικά, ενώ άλλα συνοδεύονται από πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό σε διάφορες γλώσσες, όπως επεξηγηματικές πινακίδες, γιγαντοαφίσες, επιπλέον πληροφορίες, αναλυτικά σχέδια, βίντεο και κινούμενα σχέδια που δείχνουν πώς λειτουργούσαν οι μηχανισμοί. Μέχρι και ντοκιμαντέρ έχει γυρίσει ο εμπνευστής του εγχειρήματος, όπου εξηγεί τη λειτουργία και τη σημασία των μηχανισμών. Η έκθεση είναι ταξινομημένη σε ενότητες, ενώ πολλά από τα εκθέματα έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και εκθέσεις. Κάποια από αυτά είναι το ρομπότ-υπηρέτρια του Φίλωνα, ο «κινηματογράφος» του Ηρωνα και το αυτόματο ρολόι του Κτησίβιου, αλλά και ο αναλογικός υπολογιστής των Αντικυθήρων.
Η φιλοδοξία όμως του κ. Κοτσανά δεν σταμάτησε εκεί. Αφού ζωντάνεψαν τα τεχνολογικά ευρήματα, σειρά πήραν τα μουσικά όργανα. Ο ίδιος ερεύνησε, μελέτησε και ανακατασκεύασε 42 αρχαιοελληνικά μουσικά όργανα και παιχνίδια. Στη συνέχεια δημιούργησε ένα δεύτερο Μουσείο, Αρχαίων Ελληνικών Μουσικών Οργάνων και Παιχνιδιών, στο οποίο μπορεί να ακούσει κανείς από τη λύρα του Ερμή (το πρώτο έγχορδο όργανο με ηχείο από καβούκι χελώνας και δέρμα βοδιού, βραχίονες από κέρατα κατσίκας και χορδές από έντερα προβάτου) μέχρι τη μεγαλοπρεπή κιθάρα του Απόλλωνα (ένα τεχνολογικά πολύπλοκο όργανο), την ομηρική φόρμιγγα, την αρχαϊκή κιθάρα, τον ελικώνα του Πτολεμαίου αλλά και τον αυλό, το δίαυλο, τη σύριγγα του Πάνα, τη σάλπιγγα, τα κύμβαλα κ.ά.
Όπως περιγράφει ο δημιουργός του Μουσείου, «σε μια αίθουσα κυριαρχεί η επιβλητική ύδραυλις του Κτησιβίου, το πρώτο παγκοσμίως πληκτροφόρο όργανο, από την οποία οι επισκέπτες μπορούν να ακούσουν το τραγούδι του Σείκιλου, το αρχαιότερο πλήρως σωζόμενο αρχαιοελληνικό μουσικό κείμενο».
Μια ταινία 22 λεπτών, δημιουργημένη με το σύστημα του animation (εικονοκινητική τεχνική) αναπαριστά με μοναδικό τρόπο το εξαιρετικό μνημείο τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, τον Δίολκο: μια οδό από ξηράς για την μεταφορά πλοίων ανάμεσα στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό κόλπο κατά μήκος του Ισθμού της Κορίνθου, τότε που δεν υπήρχε ο πορθμός. Η ταινία παρουσιάζει πολλές άλλες τεχνολογικές λεπτομέρειες, αλλά σκηνές της ζωής των ναυτικών εκείνης της μακρινής εποχής: τυχερό παιχνίδι, επίσκεψη στον ναό του Ποσειδώνα, γλέντι σε καπηλειό, καθώς και μια συναισθηματική συντυχία.
Πρόκειται για ένα έργο-συμβολή στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής Τεχνολογίας, μια παραγωγή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.
Δημιουργοί της ταινίας είναι οι Θ.Π. Τάσιος, Ν. Μήκας, Γ. Πολύζος, οι οποίοι έχουν λάβει ως τώρα δύο βραβεία:
Καλύτερης ταινίας αναφερόμενης στην αρχαιότητα στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Κύπρο (Νοέμβριος 2009) και
Καλύτερης εκπαιδευτικής ταινίας στην 8η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου στην Αθήνα (Μάιος 2010)
Η ταινία αναφέρεται στο υδραγωγείο που κατασκευάστηκε από τον μηχανικό Ευπαλίνο το δεύτερο μισό του 6ου π.Χ. αιώνα στην αρχαία πόλη της Σάμου, το σημερινό Πυθαγόρειο.
Πρόκειται για μοναδικό τεχνικό σύστημα μεταφοράς νερού με φυσική ροή από πηγή που βρίσκεται έξω από την πόλη.
Ο Ευπαλίνος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν Μεγαρίτης αρχιτέκτονας.
Το σπουδαιότεο έργο του ήταν το Ευπαλίνειον όρυγμα στη Σάμο, μια σήραγγα μήκους περίπου 1 χλμ. και διατομής περίπου 1,75 x 1,75 μ.
Κατά μήκος της σήραγγας ο Ευπαλίνος κατασκεύασε έναν αγωγό, ο οποίος μετέφερε το νερό στην πόλη.
Το έργο αυτό ένα από τα σπουδαιότερα τεχνικά έργα της αρχαιότητας, αν αναλογιστεί κανείς πως η κατασκευή του άρχισε συγχρόνως και από τα δύο άκρα του και οι σήραγγες που διανοίγονταν με αυτόν τον τρόπο, συναντήθηκαν στη μέση και αποτέλεσαν ενιαίο όρυγμα.
Η πραγματοποίηση του έργου προϋπέθετε την ορθή επίλυση του σχετικού γεωμετρικού προβλήματος και την ακριβέστατη χάραξη πάνω στο έδαφος, με την επιπλέον χρήση των γνώσεων της Τοπογραφίας, της Γεωδαισίας και της Οπτικής που κατείχαν οι αρχαίοι Έλληνες από τον 6ο αιώνα π.Χ.
Το έργο αυτό το ανέθεσε στον Ευπαλίνο ο τύραννος Πολυκράτης γιατί τον θεωρούσε έναν από τους σπουδαιότερους αρχιτέκτονες της εποχής του.
Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει αιώνες μετά την κατασκευή του είναι το γεγονός ότι η σήραγγα ανοίχθηκε ταυτόχρονα και από τα 2 άκρα της.
Η συνάντηση των σηράγγων έγινε κάτω από την κορυφή του βουνού με τεράστια μαθηματική ακρίβεια, παρότι οι γεωλογικές συνθήκες ανάγκασαν τον Ευπαλίνο να εκτραπεί πολλές φορές από την προσχεδιασμένη ευθυγράμμιση.
Ενώ θα μπορούσαν να αποφύγουν την κατασκευή σήραγγας, και απλά να παρακάμψουν το βουνό και να υδροδοτήσουν την πόλη, σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Θεοδόση Τάσιο, ίσως ο μόνος πιθανός λόγος κατασκευής του Ευπαλίνειου ορύγματος, ήταν η επίδειξη της τεχνολογικής ικανότητας των κατοίκων της Σάμου.
Το animation που ακολουθεί δημιούργησαν οι Θεοδόσης Τάσιος, ο Ν. Μήκας και ο Γ. Πολύζος της Εταιρείας Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ).
.gif){kind=small}
.gif)
